Στο χάος της»Αιώνιας» μπασκετικής επικαιρότητας.

Καλή χρονιά σε όλους , με υγεία και πολλές νέες εμπειρίες.

Πάλι μου πήρε καιρό να γράψω.

Άλλαξε ο χρόνος , αλλά εγώ εκεί σταθερός στην αναβλητικότητά μου.

Δεν είναι μόνο πως χάνω την επαφή μου με το φανατικό κοινό μου (γελάει και το σκυλί που κοιμάται στα πόδια μου) , είναι και πως έχουν συμβεί τόσα πολλά από την τελευταία φορά που έγραψα , που αναγκαστικά θα πρέπει να σας παραδώσω ακόμα ένα κείμενο χαοτικό και ανερμάτιστο.

Ο ΠΑΟ , άλλαξε προπονητή, στη θέση του Πακουάλ ήρθε ο , μύθος του Κολλεγιακού μπάσκετ , Ρίκι Πιτίνο.Πέρα από τη διαφορετική κουλτούρα και την αύρα του μέγα μάγιστρου της μπασκετικής επιστήμης , που διακαιωματικά κατέχει , ο Αμερικάνος κόουτς μας έφερε και την έννοια των deflections.

Ακόμα ένας αγγλικός όρος στην μπασκετική μας καθημερινότητα και σε λίγο για να διαβάσεις μια ανάλυση θα πρέπει να έχεις τουλάχιστον proficiency , συν ένα τουλάχιστον μεταπτυχιακό στην στατιστικολογία.

Ο Ρίκι Πιτίνο , είναι μια τεράστια προσωπικότητα , για την οποία είχα διαβάσει αφιερώματα σε διάφορες ιστοσελίδες κατά την περίοδο της March Madness.

Με τη άφιξή του στη χώρα μας όμως διαπίστωσα πως υπάρχουν πολλοί που όχι μόνο τον γνώριζαν αλλά είχαν και απόλυτη άποψη για τον τρόπο παιχνιδιού του.

Ένιωσα πραγματικά μικρός και τιποτένιος μπροστά σε όλους αυτούς τους Τιτάνες που έχουν τόσο βαθειά γνώση του NCAA και όχι μόνο.

Έτσι τα deflections ήρθαν να συναντήσουν την Princeton offence που τους καλοκαιρινούς μήνες είχαμε την τύχη να μας την αναλύσουν όλα τα μπασκετικά ακάουντ του τουίτερ και όλοι οι ερυθρόλευκοι μπασκετικοί ρεπόρτερ.

Έγινε λοιπόν το ντέρμπι , το πρώτο από μια σειρά πολλών που θα ακολουθήσουν στο πρώτο εξάμηνο του 2019 , νικητής καθαρά και ξάστερα ανεδείχθει ο Ολυμπιακός , αλλά αν διάβαζες προαναγγελίες του ματς θα πίστευες πως άπαντες , φίλαθλοι , οπαδοί , δημοσιογράφοι περισσότερο και από το ίδιο το ματς , περίμεναν τη συνέντευξη τύπου.

Βλέπετε όλοι έχουν πάθει τρέλα με τον τρόπο που μιλά στα ΜΜΕ , αρχικά ο Μπλατ και μετα ο Πιτίνο.

Και δώσε «πω πω τι είπε ο άνθρωπος? » «τους γλεντάει του δημοσιογράφους » , «ευλογία να τους ακούς να μιλάνε».

Οι δύο Αμερικάνοι βέβαια , δεν κάνουν τίποτα περισσότερο από το να προσπαθούν να αναλύσουν με απλά λόγια (ακούτε μπασκετικοί αναλυτάδες;) το πως έζησαν το παιχνίδι , να εξηγήσουν στον κόσμο τι πήγε ή δεν πήγε καλά.

Βασικά μιλάνε και εκφράζονται σαν κανονικοί άνθρωποι που έχουν μάθει να απευθύνονται σε δημοσιογράφους που δεν ανακυκλώνουν το ίδιο , γεμάτο κλισέ , ερωτηματολόγιο.

Έτσι όλοι έπεσαν με τα μούτρα στο τι είπαν μετά τον αγώνα οι δύο κόουτς και ελάχιστοι στάθηκαν στην άμυνα – τσοπανόσκυλο του Μπλατ που οδηγούσε εκεί που ήθελε την πεντάδα του Παο και κυρίως τον Καλάθη , μην επιτρέποντάς τους να κινηθουν σε χώρους και χρόνους που θα ήταν δύσκολο να αντιμετωπιστούν.

Για την εύρεση λύσης από το ερυθρόλευκο τιμ στο πως θα πάει η μπάλα με ασφάλεια στο ποστ όπου έχει πλεονέκτημα , ακόμα και όταν πιέζονται ασφυκτικά οι χειριστές του.

Για το πως μπορείς να στέλνεις βοήθειες από τη δυνατή πλευρά αρκεί να έχεις φροντίσει να κόψεις κάθε γωνία πάσας .

Για το πόσο προσπάθησε ο κόουτς Πιτίνο να βάλει κίνηση στην ομάδα του αλλά δεν έβρισκε σχήματα που να του επιτρέπουν να έχει και αμυντική κάλυψη.

Για το πόσο καλύτερος είναι ο Νικ χωρίς τον Λάνγκφορντ.

Για το πόσο μεγάλη είναι η διαφορά ανάμεσα στις δυο ομάδες τη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία , ώστε ένας μέτριος (ναι μέτριος ήταν) Ολυμπιακός να αυξομειώνει κατα το δοκούν το ρυθμό και να κερδίζει σχεδόν διαδικαστικά.

Και αφού τελείωσε το ντέρμπι , ξεθύμανε η χαρά , η λύπη και όλα τα έντονα συναισθήματα που πάντα ακολουθούν ένα τέτοιο ματς αρχίσαμε την ενασχόλησή μας με τις προσθήκες.

Από τη μία το ερυθρόλευκο κοινό από την αρχή της σεζόν ζει με το δίλλημα «ψηλός ή κοντός».Οι περισσότεροι το καλοκαίρι μιλούσαν για αεροπλανικό ψηλό , μετά το γύρισαν και οι περισσότεροι από αυτούς θέλουν κοντό αλλα στο σύνολό του ο κόσμος των Πειραιωτών θα ήθελε και ψηλό και κοντό.Επειδή όμως προσθήκη δεν έχει γίνει ακόμα δημιουργήθηκε ένα νέο δίλλημα που αφορά τον τύπο του κοντού που πρέπει να έρθει.

Έχουν βγει πάμπολλα ονόματα , όλοι έχουμε μετατραπεί σε σκάουτς , έχουμε παρακολουθήσει ματς διάφορων εξωτικών πρωταθλημάτων και όλοι ανεξαιρέτως έχουμε για λίγο ή για περισσότερο μπει στη θέση του Μπραντ Πιτ στο «moneyball» και αναζητούμε το καλύτερο οικονομικό και παιχτικό πακέτο.

Κοντό ψάχνουν και οι Πράσινοι χωρίς και αυτοί να έχουν καταλήξει αν θέλουν άσσο ή σουτέρ.Τελικά έρχεται ο Κιλπάτρικ που είναι κάτι ανάμεσα σε ρίβερες και Λάνγκφορντ και η δίψα για ενίσχυση μετριάστηκε κάπως.

Το πράσινο κοινό όμως απαιτεί και προσθήκη ψηλού οπότε έπεται και συνέχεια στην αναζήτηση και στο debate για το τι και το ποιος.

Η μεταγραφολογία όμως δεν σταματά ποτέ και επειδή μπορεί να κουράσει , πάντα υπάρχει η διάθεση για εξεύρεση νέων θεμάτων για σύγκρουση.

Η αρχή έγινε με τους Παππικούς και αντι-παππικούς που μαλώνουν για τη χρησιμότητα και την προσφορά του Νίκου Παππα.Στην κουβέντα μπήκε και ο Κοπόνεν , που το καλοκαίρι υπήρξε στόχος του Τσάβι , αλλά δεν ήρθε ποτέ γιατί ανανέωσε ο Νίκος.Κανείς δεν μπήκε στη διαδικασία να σκεφτεί πως είναι δύο διαφορετικά είδη παιχτών που θα μπορούσαν κάλλιστα να συνυπάρξουν.

Τη σκυτάλη στη συνέχεια την πήραν αυτοί που πιστεύουν ότι ο Σπανούλης πρέπει να κλείνει τα ματς του Ολυμπιακού που είναι στο όριο με αυτούς που υποστηρίζουν το αντίθετο.

Αφορμή για αυτή τη διαμάχη υπήρξαν το ματς με την Μπασκόνια αλλά και αυτό με την Νταρουσαφάκα.Ενδιάμεσα είχαμε και τον περιορισμένο χρόνο του ηγέτη του Ολυμπιακού και στο ντέρμπι.

Ο Μπλατ θέλει να απογαλακτίσει την ομάδα του από τον Σπαν και παίρνει τα ρίσκα του.Ζει (μπασκόνια) και πεθαίνει (Νταρού) με ταυτήν την επιλογή του.

Είναι όμως επιλογή του.

Όταν ο Σπανούλης είναι κακός δεν πρέπει να είναι παίζει.

Όχι όμως γιατί τον στοχεύουν στην άμυνα , αυτό συνέβαινε πάντα την τελευταία 3τία , όπως λένε πολλοί.

Άλλωστε στο ρόστερ του Ολυμπιακού κανένα γκαρντ του δε φημίζεται για τα αμυντικά του προσόντα.Ακόμα και ο «εξολοθρευτής» Μάντζαρης φέρει αυτό τον χαρακτηρισμό από το μακρινό παρελθόν.

Ο αρχηγός του Ολυμπιακού δεν αποτελεί αμυντική τρύπα όταν αμύνεται , άλλωστε ο τρόπος άμυνας του Ολυμπιακού και λειτουργικός είναι (3η καλύτερη άμυνα στη Euroleague) και δεν στηρίζεται στα ατομικά προσόντα αλλά στην ομαδική λειτουργία.

Πρόβλημα αποτελούν τα πουλήματα μπάλας και οι κατοχές που ξοδεύει ο Μπίλης και δίνουν στους αντίπαλους του Ολυμπιακού ανοιχτό γήπεδο.

Χωρίς πικ εν ρολ ψηλό , ο Σπαν χάνει μεγάλο μέρος της δημιουργηκότητάς του.Το πέρασμα του χρόνου δεν του επιτρέπει να χτυπάει με το καλό πρώτο του βήμα σε διάρκεια και η κίνηση των υπολοίπων χωρίς την μπάλα δεν είναι ακόμα στο επιθυμητό επίπεδο.

Μια παρατήρηση μου είναι πως σε σχήματα με την ταυτόχρονη συνύπαρξη Μιλουτίνοφ και Πρίντεζη , δηλαδή δυο παιδιών που περιμένουν την μπάλα κοντά στο καλάθι και κινούνται σε λίγα μέτρα γύρω από αυτό , οι χώροι που έχει ο Σπανούλης για να κινηθεί περιορίζονται και οι βοήθειες συσσωρεύονται στο μαρκάρισμά του.

Μια ακόμη προσωπική εκτίμηση , είναι πως ο φύση και θεση ηγέτης των ερυθρόλευκων θα είναι αποδοτικότερος παίζοντας λιγότερο με την μπάλα στα χέρια.

Νομίζω ότι τα κάλυψα όλα.

Τώρα αν εσείς καταλάβετε τι ήθελα να πω είναι ένα άλλο ζήτημα.

Καλή χρονιά και πάλι και ελπίζω η επόμενη φορά να μην αργήσει τόσο.

ΥΓ : Θέλω να ευχαριστήσω όλους τους Γαυρέιντζερς για τις καταπληκτικές συζητήσεις και τις ατέλειωτες διαφωνίες μας που αποτελούν πηγή έμπνευσης.