Περιμένοντας τον (Γ)κοντό.

Το κείμενο που ακολουθεί , ένας πιο αφοσιωμένος μπλόγκερ θα το είχε ανεβάσει αμέσως μετά το ευρωντέρμπι με τον ΠΑΟ.

Όμως τα έχουμε ξαναπεί.

Δεν έχω πρόγραμμα.

Οπότε έμεινε στο αρχείο.

Τώρα όμως ο Σάρας και τα παιδιά του μου έδωσαν μια ακόμα ευκαιρία και δεν σκοπεύω να την αφήσω να πάει χαμένη.

Άλλωστε μετά τη λήξη του ματς δεν μπορούσε να βγει από το μυαλό μου η εικόνα του Μπλατ και του Σπαν να κάθονται κάτω από ένα δέντρο , να αναλύουν την princeton offence και να περιμένουν τον (Γ)κοντό ,όπως στο έργο του Μπέκετ

Κάουνας ή αλλιώς ΟΑΚΑ.

Όσοι δεν έχουν δει το χτεσινό παιχνίδι , αλλά έχουν εικόνα από το ντέρμπι με τον Παο για τη Euroleague , δεν χρειάζεται να ψαχτούν για να μάθουν τι συνέβη.

Αρκεί να θυμηθούν το ματς στο ΟΑΚΑ.

Η πορεία του αγώνα ήταν ακριβώς η ίδια.

Μια διαφορά υπάρχει στα δύο ματς.Ο Σάρας από την αρχή του παιχνιδιού ξέρει τι θέλει να δώσει και τι θέλει να απαγορεύσει στον Ολυμπιακό.Στο ΟΑΚΑ ο Πασκουάλ δεν είχε εξαρχής στόχευση στο αμυντικό του πλάνο.

Χτες , όπως άλλωστε και στο ΟΑΚΑ , ο Ολυμπιακός χάνει το ματς παρότι σουτάρει με σχεδόν 50% στο τρίποντο και έχοντας παράξει 21 αασίστ για 15(πολλά λάθη) , αριθμοί καθόλου ευκαταφρόνητοι για εκτός έδρας παιχνίδι.

Αν αναλογιστούμε μάλιστα πως η Ζάλγκιρις έφτιαξε 16 ασσίστ για 11 λάθη.

Όπως και στο ματς με τον Παο , έτσι και τώρα ο Ολυμπιακός , έστω και οριακά , υπερτερεί σε ριμπάουντ , είναι περίπου στα ίδια σε κλεψίματα και κοψίματα και έχει κάνει αρκετά φάουλ.

Με λίγα λόγια στους hustle τομείς (έτσι τα λέμε στις Σπέτσες)  ο Ολυμπιακός δεν υστέρησε και όμως έχασε και μάλλον εύκολα ,όπως άλλωστε συνέβη και στο ΟΑΚΑ.

Πλαϊνοί χωρίς δημιουργία.

Κοινή συνισταμένη και στις δύο ήττες (εδώ θα προσέθετα και στην ήττα από το Μιλάνο) είναι η ανημπόρια του Ολυμπιακού να απορροφήσει ομαλά την πίεση που ασκεί ο αντίπαλος στους χειριστές τους.

Ο Σάρας από την πρώτη στιγμή ανεβάζει την πίεση σε Σπανούλη , Γκος και Στρέλνιεξ σχεδόν σε όλο το γήπεδο θέλοντας να τους χαλάσει την πρώτη πάσα εισαγωγής.Αν αυτό δε δούλευε η αντιμετώπισή του στα σκρίν ήταν ξεκάθαρη.

Τους δίνουμε πάντα το διάδρομο που οδηγεί στο ψηλό που περιμένει μέσα , τους απαγορεύουμε οποιαδήποτε γωνία πάσας προς τον σκρίνερ που ρολάρει προς τη ρακέτα και το μόνο που τους επιτρέπουμε είναι το σουτ.

Μπορεί αρχικά ο Σάρας να πλήρωνε αυτή την τακτική , αλλά ήξερε πως τα τρίποντα δεν θα μπάινουν για πάντα.

Άλλωστε αυτό που ήθελε να πετύχει ο κόουτς των Λιθουανών το είχε πετύχει.O Mιλουτίνοφ είχε πάρει ελάχιστες μπάλες ενώ ακόμα και ο ,  on fire στην αρχή του αγώνα ,  Πρίντεζης δεν εκτελούσε με το αγαπημένο του πεταχτάρι αλλά με τρίποντα και μάλιστα από τη γωνία.

Ο Γιώργος έκανε ρεκόρ εύστοχων τριπόντων αλλά αυτό δεν ήταν για να το πανηγυρίζεις.

Άλλωστε τα τρίποντα έπεφταν βροχή ,αλλά δεν ήταν τα περισσότερα προϊόν σωστής κυκλοφορίας.Ήταν  πασιφανές πως οι Ερυθρόλευκοι δεν έπρεπε να επαναπαυτούν στα παραφύση ποσοστά τους στο τρίποντο και πως έπρεπε να ενεργοποιήσουν και τους ψηλούς τους.Άλλωστε το ματς δεν το έλεγχαν

Ο Σάρας  έστησε  και παγίδες κυρίως με τους ψηλούς του στο πρώτο μέρος αλλά ο Ολυμπιακός τις αντιμετώπισε αρκετά ψύχραιμα ακουμπώντας την μπάλα στο Μιλού και φέρνοντας κυρίως το Λεντέι σαν τρέιλερ από την αδύναμη πλευρά.

Κάτι που δεν συνέβη στο δεύτερο μέρος όταν ο Σάρας αντί να βγάζει τον ψηλό στην παγίδα το έκανε με τον παίχτη που μάρκαρε τον εκάστοτε small forward του Ολυμπιακού.

Οι Λιθουανοί δεν είχαν να φοβηθούν τίποτα από τους ερυθρόλευκους πλαϊνούς αφού κανείς από αυτούς δεν μπορεί να απειλήσει με την μπάλα στο παρκέ.Η κυκλοφορία , όταν η κατοχή φεύγει από τα χέρια των χειριστών , κολλάει και μάλιστα πολλές φορές οδηγεί και σε αλλαγές κατοχών.

Τίμα , Παπανικολάου και Τουπάν είναι τρία small forward που δεν μπορούν να απειλήσουν με την μπάλα στα χέρια.Στο χειρισμό της μπάλας παίρνουν κάτω από τη βάση με συνέπεια να χαλάνε τη ροή της επίθεσης.

Έτσι λοιπόν όταν τα γκαρντ του Μπλατ δεν είναι καλά ή πιέζονται ο κόουτς δεν έχει εναλλακτική πηγή δημιουργίας ή έστω αναπροσαρμογής της αμυντικής διάταξης του αντιπάλου μέσα από την διείσδυση.

Αυτή την αδυναμία της υπερφορτωμένης τριάδας των small forward στα παιχνίδια με Χίμκι και Μπασκόνια , που πιέστηκαν εξίσου οι κοντοί , την κάλυψε ο Βεζένκοφ.Ο Σάσα είναι ίσως ο μοναδικός παίχτης του ρόστερ από το 3 και κάτω που μπορεί να προσποιηθεί με το σώμα και να κάνει μια δυο ντρίμπλες ώστε να τραβήξει τη βοήθεια και να δώσει στον ελεύθερο συμπάιχτη.

Ο (Γ)κοντός.

Εδώ λοιπόν έρχεται να κολλήσει ο κοντός τον οποίο περιμένει και αναζητά ο κόουτς Μπλατ.

Βασικά είναι κοντός αυτός που ψάχνει αν δεχτούμε πως δε θα αποχωρήσει κάποιος εκ των Τίμα -Τουπάν (ο Παπανικολάου δεν αγγίζεται!!!!!!!).Αν δεν ήταν καταχείμωνο αλλά κατακαλόκαιρο αυτό θα άλλαζε και θα μιλούσαμε για κάποιον που να κινείται στο πλάι , να μπορεί να βολευτεί και στο δύο και να βάζει την  μπάλα στο παρκέ για να τελειώσει φάσεις.

Τώρα όμως αυτό που ψάχνει ο έμπειρος κόουτς είναι μια ακόμη λύση στα γκαρντ που ιδανικά να μπορεί να λειτουργήσει και μεμονομένα έξω από το σύστημα δημιουργώντας ο ίδιος το σουτ του.

Το πρόβλημα είναι η επίθεση και όχι η άμυνα.

Ξέρω ότι κάποιοι θα μου πουν ότι και η άμυνα υστέρησε.

Ε θα διαφωνήσω.

Ο Μπλατ απαγόρευσε στον Ουόλτερς και να δημιουργήσει αλλά κυρίως να σκοράρει , ο Μιλάνκις μπήκε αργά στην εξίσωση και τη διαφορά την έκαναν οι πόντοι που βρήκε η Ζαλγκίριςσε ανοιχτό γήπεδο από λάθη και πουλήματα μπάλας.

Ο Ολυμπιακός όσο δεν μπορεί να σταθεροποιήσει τον επιθετικό του ρυθμό θα εκτίθεται και στην άμυνα.

Την καλή της κυκλοφορία η Λιθουανική ομάδα την έδειξε μόνο όταν το ματς ήταν μη αναστρέψιμο.Μόνη παραφωνία ίσως η απόφαση Μπλατ να μην αλλάξει σε όλα τα σκριν όπως έκανε για παράδειγμα ο Μπαρτζώκας με σκοπό να δυσκολέψει την πάσα προς το ποστ.

Άντε να το κλείσω…..

Για να μην σας κουράζω άλλο ο Ολυμπιακός ξέρει πλέον τι μπορεί να τον αποσυντονίσει.

Είναι στα πρώτα του βήματα το εγχείρημα , λογικό να υπάρχουν προβλήματα.

Το καλό είναι πως διορθώνονται.

Αρκεί τα παθήματα να γίνουν μαθήματα.

Την έπαθες από τον Παο.

Την έπαθες από τη Ζαλγκίρις.

Πιστεύω και ελπίζω ότι δε θα την ξαναπάθεις.

ΥΓ1:Κατανοητή η αγανάκτηση με τη εικόνα του Μάντζαρη , αλλά καλό θα ήταν να λέμε τα πάντα με το όνομά τους.Δεν μπορείς να είσαι σκληρός με το Βαγγέλη και να δείχνεις κατανόηση για την τραγική εικόνα του Παπανικολάου.Στήριξη θέλουν και οι δύο.

ΥΓ2:Θα ήθελα να ήξερα τι πραγματικά συμβαίνει με τον Βεζένκοφ.Ο κόουτς ξέρει.Αλλά θα ήθελα να ξέρω και γω.