Η παέγια του Τσάβι.

Όλοι γνωρίζουμε τι εστί παέγια.

Μπορεί να μην έχουμε ταξιδέψει όλοι μας στην Ισπανία , αλλά διάολε , με τόσες εκπομπές μαγειρικής αποκλείεται να μην την έχετε ακούσει.

Για όσους όμως δεν την έχετε ακουστά ας σας κάνω μια μικρή εισαγωγή.

Παέγια για την ακρίβεια ονομάζεται το ρηχό και φαρδύ τηγάνι μέσα στο οποίο παρασκευάζεται η παραδοσιακή Ισπανική συνταγή.

Τα κύρια συστατικά της συνταγής είναι το ρύζι , τα διάφορα λαχανικά και φυσικά κρεατικά διαφόρων ειδών και θαλασσινά.

Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση της Ισπανίας , «πατρίδα» της παέγια θεωρείται η πόλη της Βαλένθια και ουσιαστικά αποτελεί συνδυασμό Ρωμαϊκής και Αραβικής γαστριμαργίας.

Όσοι συνεχίζετε να με παρακολουθείτε ,  θέλω να σας υπενθυμισω πως το κείμενο δεν αφορά τη μαγειρική ,αλλά το μπάσκετ και πιο συγκεκριμένα το μπάσκετ που θέλει να παίξει ο Τσάβι Πασκουάλ με τη δεύτερη ουσιαστικά έκδοση του δικού του Παναθηναϊκού.

Πως συνδέονται όμως η παέγια και το μπάσκετ.

Ορμόμενος από ένα κλασικό κλίσε , βάζω τον Τσάβι Πακουάλ στη θέση του σεφ(αν γράψω μάγειρας μπορεί να παρεξηγηθώ) που θέλει να φτιάξει μια γευστική παέγια αλλά σε πρώτο βαθμό δυσκολεύεται.

Όπως προανέφερα το βασικό συστατικό της συνταγής είναι το ρύζι.Αυτό που συνδέει τα υπόλοιπα συστατικά , που απορροφά το ζωμό και κυρίως χορταίνει.Στο ρόλο του ρυζιού λοιπόν τοποθετείται ο Νικ Καλάθης ο ίσως κορυφαίος δημιουργός της Ευρώπης.Αυτός συνδέει τους πάντες , αναδεικνύει τα δυνατά σημεία των συμπαικτών του και τους κάνει καλύτερους.Επίσης όπως το ρύζι απορροφά τα υγρά και «δένει» το πιάτο έτσι και αυτός απορροφά την πίεση στην άμυνα και στην επίθεση φέρνει κοντά τους υπόλοιπους.

Το ρύζι από μόνο τους όμως δεν μπορεί να είναι νόστιμο για αυτό το λόγο ο Τσάβι θέλησε να δώσει λίγη νοστιμιά πλαισιόνοντάς το με θαλασσινά ή κρεατικά.Σε αυτό το ρόλο βρίσκουμε την τριάδα των Παππά-Λάγκφορντ και Λοτζέσκι που καλούνται να πλαισιώσουν τον Νικ και να δώσουν το κάτι παραπάνω με το επιθετικό τους ταλέντο και την ιακνότητά τους να κάνουν το απρόβλεπτο και να απειλήσουν ή να δημιουγήσουν για εαυτούς και αλλήλους.

Σημαντικό συστατικό για την επιτυχία της συνταγής αποτελούν και τα λαχανικά που και γεύση δίνουν αλλά κυρίως είναι θρεπτικά.Μπορεί πολλοί να τα υποτιμούμε σε σχέση με το κρέας και το ψάρι αλλά είναι υπεραπαραίτητα.Στο μπάσκετ τέτοιο ρόλο έχει η άμυνα και οι δεύτεροι ρόλοι που πολλές φορές δεν είναι ευδιάκριτοι με την πρώτη ματιά.

Σε αυτή την κατηγορία βρίσκουμε τους δύο βετεράνους των αιθέρων τον Λάσμε και τον Γκιστ , τον Παπαπέτρου που παρά το νεαρό της ηλικίας του έχει εμπειρίες από το ανώτατο επίπεδο , τον Μίτογλου που μοιάζει να έχει μεγάλώσει , το Θανάση που με την ενέργειά του μπαλώνει κάθε τρύπα και ξεσηκώνει συμπαίκτες και οπαδούς , τον Τόμας που και εικόνες έχει και αθλητικός είναι και σουτ έχει , τον Λεκαβίτσιους που παλεύει να δώσει ανάσες στον Καλάθη και φυσικά το δίδυμο των δεινοσαύρων που συνδυάζει μέγεθος , εμπειρία και τεχνική των Βουγιούκα και Παπαγιάννη.

Και ενώ με την παραπάνω περιγραφή  κανείς θα υποψιαστεί πως η συνταγή θέλει μόνο καλό μαγείρεμα για να πετύχει , η πραγματικότητα των τεσσάρων πρώτων αγωνιστικών της Euroleague ήταν αρκετά σκληρή για τον Τσάβι.

2 νίκες και 2 ήττες σε ένα πρόγραμμα αγώνων που όλοι ειδικοί και μη είχαν καταλήξει πως είναι ιδανικό για 5-0.

Τι φταίει όμως και ο Τσάβι δεν βλέπει τα αποτελέσματα της δουλειάς του;

Αρχικά τραυματίστηκε ο Λοτζέσκι που έτσι όπως έχει δομηθεί το ρόστερ είναι ο μοναδικός καθαρός και κυρίως σταθερός σουτέρ της ομάδας.Εν τη απουσία του οι αντίπαλες άμυνες δε διστάζουν καθόλου να μαζευτούν στο ζωγραφιστό και να ρισκάρουν δίνοντας το σουτ σε όλους τους υπόλοιπους.

Ακόμα ένα στοιχείο που δεν επιτρέπει στον Παναθηναϊκό να λειτουργήσει όπως πρέπει είναι η κατώτερη των προσδοκιών και κυρίως των δυνατοτήτων παρουσία της γραμμής ψηλών του.

Οι Γκιστ και Λάσμε απέχουν πάρα πολύ από τους ιπτάμενους ψηλούς του παρελθόντος.Φανερώνουν έλλειμα ενέργειας και δυναμισμού με αποτέλεσμα να γίνονται εύκολη λεία στα χέρια δυναμικών ή απλά σκληρών ψηλών(Ντέιβις , Μπλακ , Μπούκερ κ.α).

Ο Παπαγιάννης έχει επιστρέψει από την περιπέτεια του ΝΒΑ βαρύτερος , χωρίς ρυθμό και αρκετά άκαμπτος.Ο Ίαν προσπαθεί , κάνει αυτά που μπορεί αλλά το κορμί του του επιτρέπει να έχει πολύ συγκεκριμένη συμμετοχή και σε συγκεκριμένο ρόλο.

Τρίτο στη σειρά των προβλημάτων για μένα έρχεται το έλλειμα δημιουργίας που παρατηρείται όταν ο Νικ δεν είναι καλά ή πρέπει να βγει για να πάρει καμιά ανάσα.

Ναι ο Λεκαβίτσιους δεν είναι ο καλύτερος δημιουργός αλλά δεν είναι μόνο θέμα του άσσου η δημιουργία.Αν εξαιρέσεις τους Λάνγκφορντ και Παππά  ,που μέσα από την ικανότητά τους στο ένας εναντίον ενός μπορούν παραπλεύρως και να δημιουργήσουν  αν και όχι σε μεγάλο βαθμό και φυσικά το Λοτζέσκι που μπορεί να παίξει πικ εν ρολ από το φτερό κανείς άλλος δεν μπορεί να φτιάξει παιχνίδι για τους υπόλοιπους.

Ο Παναθηναϊκός λοιπόν έχει πολλά να λύσει για να δικαιολογήσει τον χαρακτηρισμό του διεκδικητή μιας θέσης στην τετράδα που θα δώσει ραντεβού στη Βιτόρια τον Μάη.

Αρχικά πρέπει να δει αν μπορεί να προσθέσει κάποιον σουτέρ στο ρόστερ χωρίς να διαταράξει τις ισορροπίες.

Να καταλήξει στο πως θα χρησιμοποιούνται οι Τόμας και Παπαπέτρου.Ο Αμερικανός δείχνει να μην βολεύεται να σπρώχνεται στη ρακέτα και ο Έλληνας διεθνής μπορεί να ισχυρίζεται πως του αρέσει να παίζει στο «3» , αλλά προς ώρας τις καλές του εμφανίσεις τις έχει κάνει λειτουργώντας σαν «4».

Να δει πόσο μπορεί να περιμένει τους Γκιστ και Λάσμε να επιστρέψουν στα γνωστά για αυτούς επίπεδα και κατά πόσο μπορεί ο Παπαγιάννης  ,κυρίως  , να βρει ρόλο στο συγκεκριμένο ρόστερ για να θωρακιστεί κάπως η ρακέτα.

Ο Τσάβι είναι καλός σεφ , αλλά αυτή τη στιγμή μοιάζει να του λείπει κάποιο βασικό υλικό για να δέσει τη συνταγή.Ο εορτάζοντας χτες Δημήτρης Γιαννακόπουλος νομίζω πως δε θα του χαλάσει χατίρι.

Πρέπει όμως αυτό το υλικό να βρεθεί.

Μέχρι τότε ο ΠΑΟ θα εξαρτάται απόλυτα από τα κέφια του Νικ και του Λάνγκφορντ.

 

 

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Η παέγια του Τσάβι.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.