I feel devotion……ξανά.

Πόσος καιρός έχει περάσει από το τελευταίο ποστάρισμα;

Βέβαια δεν ήξερα τι να γράψω αν και όλό και κάτι περνούσε από το μυαλό μου.

Εδώ και πάρα πολύ καιρό ήθελα να ασχοληθώ με τους μπασκετικούς αιώνιους και με την Euroleague που έρχεται αλλά δυστυχώς κάτι η δουλειά , κάτι η διαχρονική αναβλητικότητά μου δε με άφησαν.

Έφτασε η ώρα όμως για να γράψω και γω την άποψή μου.

Άλλωστε ούτε δημοσιογράφος είμαι , ούτε στατιστική ανάλυση κάνω ,ούτε προπονητής ή πρώην παίχτης είμαι , οπότε ότι και να πω ή να γράψω μικρή σημασία έχει.

Περισσότερο εξωτερικεύω έναν εσωτερικό διάλογο παρά προσπαθώ να ξεδιαλύνω το τι θα συμβεί στα παρκέ του υψηλότερου μπασκετικού επιπέδου.

Μας έλειψε η Ευρωλίγκα και μάλιστα πολύ.

Στην τρίτη σεζόν του χαοτικού φορμάτ που όλοι «τσακώνονται» με όλους έχουμε πολλές απαιτήσεις από τη διοργάνωση.

Φέτος μάλιστα με την είσοδο ομάδων όπως η Μπουντούσνοτς και η εξωτική Γκραν Κανάρια , ακόμα ακόμα και η Νταρουσάφακα μας φέρνουν και κάτι νέο εκτός από τον κλασικό πυρήνα των διαχρονικών  συμμετεχόντων.

Θα δούμε κάτι διαφορετικό φέτος;

Μάλλον όχι.

Η ΤΣΣΚΑ παραμένει εξίσου ισχυρή και εξίσου ψυχολογικά ευάλωτη.Ενισχύθηκε σε σκληράδα με το Χάκετ αλλά για πρώτη φορά στο πρόσωπο του Πέτερς αποφάσισε να πάει σε μια «ψαγμένη»κίνηση και όχι στην παραδοσιακή τακτική του αγοράζω τα πάντα.Θα κυμανθεί στα ίδια επίπεδα απόδοσης με τα προηγούμενα χρόνια και το ερώτημα θα είναι πως θα παρουσιαστεί όταν τα ματς θα έχουν ένα μεγάλο «πρέπει» πάνω τους.

Η Ρεάλ στη μετά Ντόνσιτς εποχή μπορεί να μοιάζει ότι είναι στο ψάξιμο των νέων ισορροπιών αλλά η παρουσία του Λάσο και του Γιούλ εγκυόνται μια διαδικασία φυσιολογικής μετάβασης.Το γεμάτο ρόστερ που έχει στα χέρια του ο Λάσο εκτός από εμπειρία διαθέτει και ποιότητα.Επίσης ο Ισπανός κόουτς με τη διαχείρισή του  κρατάει άπαντες ζεστούς και φέτος στόχος είναι τουλάχιστον η Βιτόρια και το Φάιναλ-4.

Η Φενέρ παραμένει στα φαβορί της διοργάνωσης γιατί πολύ απλά ο Ομπράντοβιτς έχει μια συνταγή την οποία εφαρμόζει απαράλλακτα εδώ και μια τετραετία και κάθε χρόνο προσπαθεί να την εμπλουτίσει.Διόρθωσε την περσινή λανθασμένη επιλογή στο «5» με τον Τόμπσον φέρνοντας από το ΝΒΑ τον Λοβρέν που μοιάζει πιο συμβατός στα θέλω του.Επίσης μετά την φυγή του Ουοναμέικερ για τη Βοστώνη ο Ζέλικο επέλεξε τον Ένις που και περισσότερο iso παιχνίδι μπορεί να δώσει και να μη ξεμένει μόνο με το Ντίξον σε ειδικές συνθήκες.Ο Σλούκας θα έχει την μπαγκέτα και οι υπόλοιποι με το μέγεθος και το μπασκετικό IQ τους θα προσπαθήσουν να εκμεταλευτούν όσα missmatch τους δώσει ο αντίπαλος.

Την Μπαρτσελόνα όσο και να ενισχυθεί τη φοβάμαι.Η Μετά-Πασκουάλ εποχή έχει αποδειχθεί δύσκολη στη διαχείρησή της και ο τερματισμός της τεράστιας καριέρας του Ναβάρο δεν νομιζω πως θα αλλάξει πολύ τα δεδομένα προς το καλύθτερο.Ο Πέσιτς θα βάλει αρχές και κανόνες , ο Σίγκλετον θα δώσει πληθωρικότητα και ο Πάνγκος θα απαλλάξει αρκετά τον Ερτέλ από τη δημιουργία αλλά όπως και να το κάνουμε παραμένει μια σοφτ ομάδα που δεν ξέρει αν πρέπει τα παιχνίδια να τα κερδίζει στο σετ παιχνίδι ή στο τρέξιμο.Μάλλον θα είναι καλύτερη αλλά ταβάνι παραμένει η οχτάδα.

Η Μακκάμπι φέτος μοιάζει να έβαλε περισσότερο ταλέντο στο ρόστερ της αλλά η συνταγή είναι ίδια.Αμερικάνικο μπάσκετ ρυθμού , ατομικές προσπάθειες και όλα θα εξαρτηθούν από τον χαρακτήρα και το ταλέντο των ξένων της.Σε μια πρώτη ματιά θα είναι καλύτερη από πέρσι αλλά όχι σε τέτοιο βαθμό που να ταράξει τις ισορροπίες.

Στο Μιλάνο το πείραμα με τους 3 χειριστές που θέλουν την μπάλα μόνο για πάρτη τους συνεχίζεται μόνο που φέτος Τζέιμς και Νέντοβιτς είναι από το πάνω πάνω ράφι.Ομάδα στα όρια της τρέλας που στη μέρα της μπορεί να καταστρέψει τους πάντες αλλά που το ίδιο εύκολα μπορεί να διαλυθεί.Θα χαίρεσαι να τη βλέπεις όμως.

Η περσινή έκπληξη , η Ζαλγκίρις , με το υψηλότερο μπάτζετ της ιστορίας της καλείται να αποδείξει πως δεν ήταν πυροτέχνημα.Μπορεί να έχασε τον Πάνγκος αλλά το σημαντικό είναι πως διατήρεισαι τον Σάρας που είναι ο προπονητής που έρχεται αν δεν έχει έρθει ήδη.Στοίχημα το αν ο Γουόλτερς θα αντικαταστήσει επάξια τον Καναδό γκαρντ και αν το κίνητρο παραμένει στα περσινά επίπεδα.

Η Εφές του λατρεμένου Αταμάν ίσως και να έκανε τις εντυπωσιακότερες μεταγραφές.Εισήγαγε ταλέντο στο πρόσωπο των Μπουμπουά και Λάρκιν , πρόσθεσε μέγεθος με Πλάις και Μοερμάν και επίσης σκληράδα και κοντρόλ παιχνίδι με το Μίσιτς.Αν ο Αταμάν καταφέρει να διαχειριστεί τον οξύθυμο χαρακτήρα του και τους δέσει θα είναι ικανοί για όμορφα πράγματα.

Η διοργανώτρια του Φάιναλ-4 η Μπασκόνια έχει σπουδαίο προπονητή , καλό κορμό , έχει υψηλό κίνητρο αλλά θα πρέπει να κάνει υπέρβαση από την αρχή της σεζόν και να μην χάσουν έδαφος.Είναι το μαύρο άλογο της διοργάνωσης  και ίσως η όμαδα που ξεκινάει με ένα μικρό προσβάρδισμα για να γίνει η τέταρτη που θα βρεθεί το Μαη στην τελευταία πίστα.

Η Χίμκι συνεχίζει να είναι ένα υπολογίσιμο και ποιοτικό σύνολο , που στη δεύτερη χρονιά του Μπαρτζώκα θα έχει περισσότερους αυτοματισμούς , καλύτερη χημεία και φυσικά περισσότερη εμπειρία σε σχέση με πέρσι.Παραμένει όμως η ομάδα του σπουδαίου Σβεντ και πολλά θα εξαρτηθούν από τη σεζόν που θα κάνει ο Ρώσος.

Η Μπάγερν , η Γκραν Κανάρια , η Μπουντούσνοτς και η Νταρουσάφακα είναι για μένα οι άγνωστοι της όλης κατάστασης.Δεν έχω εικόνα για καμιά τους και ότι και να πω θα είναι ανεδαφικό.Περιμένω να δώ τους Γερμανούς με ενδιαφέρον.Το μόνο σίγουρο πως η συγκεκριμένη τετράδα θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό την τελική οχτάδα με τις πιθανές ζημιές που θα κάνουν.

Αφήνω για το τέλος τους δικούς μας.

Ο ΠΑΟ  αν και έχασε μια τριάδα παικτών κομβική για το παιχνίδι του , μιλάω για τους Σίγκλετον-Τζέιμς-Ρίβερς , πρόσθεσε αθλητικότητα , εμπειρία και σκληράδα.Ο Λάνγκφορντ θα δώσει άμεσο σκοράρισμα , κρύο αίμα και μια διαρκή απειλή για κάθε άμυνα , ο Τόμας είναι ποιοτικότερος από τον Γκάμπριελ , ο Παπαπέτρου θα δώσει αμυντικές λύσεις και αν συνεχίσει στο δρόμο της βελτίωσης θα αποτελέσει κομβικό εργαλείο στο επιθετικό πλάνο του Πασκουάλ, ο Μήτογλου δεν πρέπει να θεωρείται πλέον παιδί αλλά ένας ποιτικότατος ρολίστας, ο Λάσμε θα αποτελέσε έναν  ακόμα πυλώνα στο πικ εν ρολ του Καλάθη και θα αποδεσμεύεσει τον Γκιστ από τις διπλοβάρδιες στο «5».Ο Παο θα είναι καλύτερος αλλά η τρύπα πίσω από τον Κλάθη δύσκολα καμουφλάρεται όσο και αν προσπαθήσει ο τίμιος και άδικα βαλλόμενος Λεκαβίτσιους.Καίριος στο όλο εγχείρημα ο Λοτζέσκι αφού είναι ο μόνος με σταθερό σουτ από την περιφέρεια και ικανότητα να παίξει και χωρίς την μπάλα αλλά και να δημιουργήσει για τους υπόλοιπους.Θα παίξει δυνατά για το πλεονέκτημα.

Κλέινω με τον Ολυμπιακό που θα είναι ένα από τα μεγάλα μυστήρια της σεζόν που ξεκινάει σήμερα.Ο ερχομός του Μπλατ με τη συνεπακόλουθη εφαρμογή καινοφανών λειτουργιών όπως οι ζώνες με προσαρμογές , ο περιορισμός των πικ εν ρολ και η επικέντρωση στην κίνηση μας αναγκάζουν να αχοληθούμε πολύ με το πρότζεκτ.Η αθλητικότητα δεν περισσεύει  αλλά υπάρχει αρκετό μ’εγεθος και ικανότητα στο σκοράρισμα.Οι Ερυθρόλευκοι συνέχισαν τις ψαγμένες κινήσεις στο μεταγραφικό τοπίο ,ανέλαβαν και το αντίστοιχο ρίσκο.Ουσιαστικά έχουν μείνει με ένα καθαρό οργανωτή και πολύ επιμένουν πως θα χωρούσε και ένας αθλητικός ψηλός.Στόχος θα πρέπει να είναι αρχικά η οχτάδα και σε δεύτερο χρόνο αν καταφέρει να επιτευχθεί η απαιτούμενη χημεία , κυρίως στην άμυνα  θα μπορέσει να κοιτάξει πιο ψηλά.

Άντε η αναμονή τελείωσε , η προσμονή ταβάνιασε οπότε I feel devotion και καλή σεζόν να έχουμε.

Τα λέμε και στο twitter εδώ @navahospetses