H αποτυχία των usual suspects μας οδήγησε στους hatefull 8.

Δεύτερη μέρα χωρίς Μουντιάλ και ήδη τα σύνδρομα στέρησης έχουν χτυπήσει κόκκινο.

Κοιτάζω μάταια τη μαύρη οθόνη , αφού δεν έχει κανένα νόημα να ανοίξεις τηλεόραση χωρίς να έχει ματς.

Δεν έχω διάθεση ούτε να παραγγείλω ντιλίβερι.

Αν και είχαμε να πάμε σουπερμάρκετ  καμιά δεκαπενταριά μέρες και φτάσαμε να τρώμε τη ξηρά τροφή της Κιάρας , δεν υπάρχει κέφι ούτε για πιτόγυρο.

Θα αναρωτηθεί κάποιος βέβαια πως θα κάνω όταν τελειώσει το πανηγύρι.

Θα σας πω πως μετά το κενό θα το καλύψουν τα φιλικά των υπερομάδων μας , που τόσο καιρό και ενώ εμείς καθόμαστε και καυλαντίζουμε με τα επουσιώδη του Μουντιάλ , τα παλικάρια μας χύνουν τόνους ιδρώτα , καταπίνουν χιλιόμετρα και χτίζουν τις μαγικές συνεργασίες που θα γεμίσουν τα χειμωνιάτικα Σαββατοκύριακά μας.

Καλά πλάκα κάνω , θα σκεφτώ αργότερα την μεταμουντιαλική κατάθλιψη.

Τώρα έχουμε μπροστά μας τους προημιτελικούς.

Τέσσερα ζευγάρια φωτιά για ξεχωριστούς λόγους.

Για να φτάσουμε όμως μέχρι αυτήν την ξεκάθαρα απρόσμενη , στο μεγαλύτερο ποσοστό της , οχτάδα έπρεπε οι usual suspects των μεγάλων διοργανώσεων να αποχωρήσουν.

Ιταλοί και Ολλανδοί δεν παραβρέθηκαν καν στο πάρτυ.

Οι Γερμανοί κατέβηκαν με τα σανδάλια χωρίς τις κάλτσες τους και την πάτησαν από τους Μεξικάνους και τους Κορεάτες και βασικά πλήρωσαν πως μετά την αποχώρηση του Κλόζε δεν έχουν φορ που να γράφει ούτε για δείγμα.

Η πολυαγαπημένη καψούρα μας , η Αργεντινή , δεν ήταν ομάδα αλλά φίλοι Μέσσι  με προπονητή σε παράκρουση και με πολλούς πρώην ποδοσφαιριστές ή κατ’ ευφημισμό τέτοιους.

Οι Ισπανοί έχουν μπερδέψει το ποδόσφαιρο με το γαλλικό μπιλιάρδο και νομίζουν πως θα κερδίζουν μόνο αλλάζοντας πάσες και οι αντίπαλοι θα παραιτούνται από τη βαρεμάρα.

Έτσι λοιπόν ξεμείναμε με τους hatefull eight.

Oι Ουρουγουανοί είναι τέτοιοι εκ φύσεως , αυτό πλασάρουν ,αν και σε αυτό το Μουντιάλ κάτι τους συμβαίνει και δεν παίρνουν κάρτες.Χωρίς να κάνουν κάτι ιδιαίτερο πέρασαν τον όμιλο διαδικαστικά και μετά απέναντι στην 0 οξέα 0 λιπαρά αρμάδα του Σάντος και του Κριστιάνο έκαναν το κλασσικό δικό τους ντελικάτο και ταυτόχρονα σκληρό παιχνίδι τους.Σαν τις κινήσεις των matador , που άλλωστε ένας τέτοιος ηγείται της προσπάθειας.

Είναι αμφίβολος ο Καβάνι και αυτό πονάει αλλά παραμένουν σκληροί καριόληδες και μπορούν να ασκήσουν bulling στα Γαλλάκια.

Τα Γαλλάκια που ανήκουν και στην κατηγορία των usual suspects , χρειάστηκε να φτάσουμε στο πρώτο νοκ άουτ για να μας δείξουν ψήγματα της ποιότητας τους.

Τα πιτσιρικάκια του Ντεσάμπ με πρώτο και καλύτερο τον Εμπαπέ που κινείται , κυριολεκτικά , σε άλλες ταχύτητες μοιάζουν με καθαρόαιμα που τα κρατάνε από τα γκέμια (γιατί Ντιντιέ;) και που όταν τα αμολήσουν το μόνο που αφήνουν πίσω τους είναι λαχανιασμένους αντιπάλους και σκόνη.

Θα πάω συναισθηματικά με τον Όσκαρ τον Ταμπάρες που αν προκριθεί με την καύλα που έχει θα πετάξει και την πατερίτσα.Θα ζήσουμε ένα δράμα και πιστεύω πως ο Σουάρες θα «δαγκώσει».

Το βράδυ ακολουθεί το ζευγάρι με το μεγαλύτερο hype από όλα.

Βραζιλία ,που είναι ο ορισμός του συνήθους υπόπτου , εναντίον του Βελγίου που θα ήθελε να είναι τέτοιο αλλά τα προηγούμενα χρόνια κάπου κολλούσε.

Οι «Κόκκινοι Διάβολοι » οφείλουν στους εαυτούς τους να παρουσιάσουν επιτέλους το διαβολικό τους πρόσωπο ,έστω και αν χρειαστεί να παίξει η «κακιά μάγισσα» Φελαϊνί.

Οι Βραζιλιάνοι έχουν εξευρωπαϊστεί τόσο πολύ που δεν σου κάνουν εντύπωση.Με ηγέτη τον , οσκαρικό , Νεϊμάρ  που περισσότερο σφαδάζει παρά ντριμπλάρει , δε θα μπορούσαν να λείπουν από τη λίστα των μισητών 8.

Οργανωμένοι , σφιχτοί , γεμάτοι και με πολύ ταλέντο μοιάζουν το Νο1 φαβορί.

Δεν έχουν αντιμετωπίσει άλλη μπαλάτη ομάδα μέχρι στιγμής στα Ρωσικά γήπεδα και γαι αυτό το λόγο κρατάω μια πισινή και δίνω τύχη στους Βέλγους.

Το Σάββατο οι Ρώσοι , αφού επιβίωσαν από τα 120 λεπτά που τους έπαιζαν κορόιδο οι Ισπανοί μπορούν να ελπίζουν σε οτιδήποτε.

Απέναντί τους άλλωστε έχουν τους πιο ταλαντούχους χέστες του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.

Ναι στους Κροάτες αναφέρομαι ,οι οποίοι αφού γλίτωσαν από τους ρόλιγκανς ΄χαρη στον Σούμπασιτς που έπιασε 3 πέναλτι τώρα καλούνται να φανούν συνεπείς στο ραντεβού με την ιστορία και να σταθούν δίπλα στη μεγάλη παρέα του 98 σαν ίσοι προς ίσους.

Δε θα είναι εύκολο , οι Ρώσοι το πιστεύουν , έχουν τον κόσμο και δεν αστειεύονται.

Πάω με τους Κροάτες και μάλιστα με επανάληψη του δράματος με πέναλτι.

Κλέινω με τους ιππότες της στρογγυλής θεάς που θέλουν επιτέλους το άγιο δισκοπότηρο για να το φέρουν πίσω στο σπίτι.

Για να τα καταφλερουν πρέπει για μια ακόμη φορά στην ιστορία του Ηνωμένου Βασιλείου να αντέξουν μια επιδρομή από Βίκινγκς.

Οκ τώρα δεν έχουν να προστατέψουν το Λοντίνιουμ , αλλά την εστία του πίκφορντ , αλλά για αυτούς είναι το ίδιο σημαντικό.

Οι Σουηδοί είναι σκληροτράχηλοι , τρέχουν και χτυπάνε χωρίς σταματημό , είναι ήδη επιτυχημένοι και ξέρουν πως να παίζουν με τα νεύρα και την υπομονή των αντιπάλων τους.Αν και επιθετικά είναι δυσκοίλιοι  αφού Φόσμπεργκ και Μπέργκ έχουν 1/21 σουτ συνολικά βρίσκουν πάντα τρόπο να χτυπήσουν.

Θα πάω με Αγγλία γιατί είμαι μεγάλος φαν του Αρθούρου και γιατί πρέπει να συνεχιστεί το ταξίδι του Σάουθγκέιτ που φέρνει όλο και περισσότερο στον ντόκτορ Who.

Λίγες ώρες έμεινα λοιπόν για να δούμε ποιοι 4 θα διεκδικήσουν τα 2 εισητήρια για τη Μόσχα.

Καλό βράδυ , πάω να φάω παγωτό να δροσιστώ.