Δεν τα κατάφερε ο Λεμπρόν , θα τα καταφέρει ο Βασίλης;

Καλησπέρα φίλες και φίλοι.

Σήμερα θα σας κουράσω με την πολυλογία μου γιατί λόγω ταξιδιού στο εξωτερικό δεν έγραψα τίποτα για το δεύτερο παιχνίδι ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό ,δεν ασχολήθηκα καθόλου με τη σκούπα που κέρασαν οι Γόριορς τον Λεμπρόν και γενικά έμεινα εκτός.

Θωρακιστείτε με υπομονή λοιπόν και ξεκινάω.

Αρχικά η κατάσταση στους Ελληνικούς τελικούς επέστρεψε στην κανονικότητα.

Ο ΠΑΟ δικαιότατα προηγείται με 2-1 στη σειρά γιατί χτες και την Πέμπτη έκανε τα απλά που χρειάζεται μια ομάδα για να κερδίσει το φετινό Ολυμπιακό και γιατί ο Ολυμπιακός δεν έκανε την υπέρβασή του.

Για το φετινό Ολυμπιακό δεν είναι υπέρβαση να πάρει ένα μεγάλο διπλό , αλλά να καταφέρει να παίξει σερί απαιτητικά παιχνίδια σε υψηλό επίπεδο.

Μες στη χρονιά οι Ερυθρόλευκοι πέτυχαν σπουδαίες νίκες στη Φενέρ , στη Μαδρίτη ακόμα και στο ΟΑΚΑ αλλά όλα ήταν μεμονωμένα περιστατικά.

Ο Φετινός Ολυμπιακός την ευκαιρία για υπέρβαση την είχε και την έχασε την Πέμπτη.

Όντας μια ομάδα που παίζει πολύ αργά , σχεδόν τυποποιημένα είναι δύσκολο για τον Ολυμπιακό να πάρει σερί παιχνίδια που απαιτούν υψηλό τέμπο και μεγάλα αποθέματα ενέργειας.

Στο μπάσκετ του 2018 δε γίνεται να πάρεις σερί παιχνίδια παίζοντας μόνο κατενάτσιο.

Ας μη γελιόμαστε ο κόουτς Σφαιρόπουλος έχει χτίσει μια ομάδα που στηρίζεται πολύ στην ατομικότητα χωρίς όμως να έχει τέτοιου είδους παίχτες και μάλιστα παίζοντας σε ένα ρυθμό που εγκλωβίζει και τους παίχτες και την ομάδα.

Έτσι λοιπόν σε δύο σερί παιχνίδια η ομάδα του Πειραιά έμεινε να περιμένει τα πάντα από τον Σπανούλη και μερικά λίγα από τον Πρίντεζη θυμίζοντας πάρα πολύ το αδιέξοδο στο οποίο έφτασαν οι Καβαλίερς στους τελικούς του ΝΒΑ.

Όλοι περίμεναν τα πάντα από τον Λεμπρόν και άντε και κάτι από το Λοβ ,αλλά απέναντι υπήρχε μια ομάδα με πολλές εναλλακτικές ,ξεκάθαρο πλάνο και σίγουρα περισσότερο ταλέντο.

Εφόσον λοιπόν ολόκληρος Λεμπρόν δεν κατάφερε να επιβιώσει μονάχος του δε γίνεται ο κόουτς Σφαιρόπουλος να περιμένει κάτι ανάλογο από τον Σπανούλη.

Ο Βασίλης προσπαθεί , κάποιες φορές γίνεται και υπερβολικός είναι η αλήθεια , αλλά δε γίνεται και αλλιώς.

Ο Ολυμπιακός μένει εγκλωβισμένος στο κεντρικό πικ εν ρολ και  στη σετ επίθεση των δύο εναντίον δύο και έτσι γίνεται έρμαιο στην ενέργεια και στην ένταση που βγάζει ο Παναθηναϊκός.

Ο Πασκουάλ μετά το Βατερλώ του πρώτου παιχνιδιού αντί να κλείσει το ροτέισον και να χάσει την εμπιστοσύνη του στο ρόστερ , το άνοιξε πήρε ρίσκα , δοκίμασε πράγματα και κυρίως αποφάσισε να κάνει τα απλά.

Άσκησε πίεση σε μια ομάδα που αντιμετωπίζει τεράστιο πρόβλημα στην επίλυση τέτοιων καταστάσεων , απαγόρευσε κάθε ιδέα ποσταρίσματος στήνοντας την ίδια απλή παγίδα στο λόου ποστ και κυριώς έκλεισε κάθε διάδρομο για διείσδυση για να μην επιτρέψει μέσω σπλιτ άουτ να βγουν ελεύθερα σουτ.

Έτσι λοιπόν αμυντικά κατάφερε χωρίς εξεζητημένες τακτικές να κρατήσει τον Ολυμπιακό σε ακόμα ένα παιχνίδι χαμηλά στην επίθεση.

Δεν είναι και δύσκολο άλλωστε να συμβεί αυτό.

Επιθετικά το πράγμα ήταν ακόμα απλούστερο  αφού ο Τσάβι έβαλε τους παίχτες του να χτυπήσουν κάθε μις ματς μέσα και έξω από τη ρακέτα.

Όλα τα γκαρντ του ΠΑΟ πόσταραν τα κοντά και αδύναμα αντίστοιχα του Ολυμπιακού ο οποίος συνεχίζει να παίζει και στην άμυνα καταστάσεις 2 με 2 και φυσικά να αλλάζει παντού χωρίς διακρίσεις.

Με αυτό τον τρόπο ο Καλάθης ,ο Ρίβερς ,ο Λότζέσκι ακόμα και ο Τζέιμς πόσταραν όλο το βράδυ και θα μπορούσαν να το κάνουν χωρίς να τους εμποδίζει κανείς για απεριόριστο χρόνο.

Ταυτόχρονα όταν ο Τζέιμς και ο Λεκαβίτσιους έβρισκαν στο ξέφωτο κάποιον από τους αργούς ψηλούς του Ολυμπιακού τους περνούσαν στα πόδια και είτε σκόραραν είτε δημιουργούσαν για τους ακροβολισμένους σουτέρ που περίμεναν οπλισμένοι.

Παρότι λοιπόν ο Ολυμπιακός μάζεψε γύρω στα 12 επιθετικά ριμπάουντ , παρότι επίσης ο Παναθηναϊκός σούταρε με 40% στις βολές το παιχνίδι κατέληξε εύκολα στα χέρια των Πράσινων.

Δύο είναι λόγοι για αυτήν την κατάληξη.

Πρώτον ότι παρότι ο Ολυμπιακός παίζει αργά για να αποφύγει τα λάθη χτες έκανε καμιά 20αριά και μάλιστα από αυτά πολλά έδωσαν την ευκαιρία στον Παναθηναϊκό να τρέξει και να βρει εύκολους πόντους.

Δεύτερον με τέτοια ακινησία στην επίθεση και με τέτοια αναμονή στην άμυνα ο Ολυμπιακός δεν βρήκε ούτε συνεργασίες στο σετ παιχνίδι και φυσικά δεν έβγαλε ούτε ένα δευτερεύοντα , πόσο μάλλον πρωτεύοντα , αιφνιδιασμό.

Ο Παναθηναϊκός λοιπόν , χωρίς να είναι στην πραγματικότητα καλός , παραμένει φαβορί και μάλιστα σχεδόν ακλόνητο για την κατάκτηση του τίτλου.

Βέβαια από την άλλη η αστάθεια του ΠΑΟ δίνει κάποια ψήγματα ελπίδας στο Ερυθρόλευκο στρατόπεδο τα οποία όμως μοιάζουν να μένουν ανεκμετάλλευτα γιατί πολύ απλά ο Ολυμπιακός δεν ακολουθεί τις σύγχρονες νόρμες του αθλήματος.

Στατικός , χωρίς καλές αποστάσεις , χωρίς κίνηση μακριά από την μπάλα , με συμμετοχή στα επιθετικά και αμυντικά plays αποκλειστικά 2 παικτών , με εμμονή στο παιχνίδι με το χρόνο , μόνος του βάζει εμπόδια στο παιχνίδι του.

Είναι τόσο προβλέψιμος ο Ολυμπιακός που ο Πασκουάλ δε χρειάζεται καν να κάνει ανάλυση στους παίκτες του για να καταλάβουν τι πρέπει να κάνουν.

Αυτά λοιπόν για την ώρα , τα λέμε αύριο με ανάλυση των ομίλων του Μουντιάλ , για να σπάσω και  λίγο τη πορτοκαλί εμμονή μου.