Οι σφεντόνες , τα πολυβόλα , οι μονιμάδες και ο ταβερνιάρης.

Έφτασε λοιπόν η ώρα που ένα μεγάλο μέρος του Ελληνικού πληθυσμού περίμενε ένα χρόνο σχεδόν τώρα.

Όχι δε μιλάω για τις ζέστες και τα μπάνια και φυσικά τις πατουσίτσες και τις σέλφι στο ίνσταγκραμ από τις παραλίες.

Μιλάω για το Φάιναλ -4 της Euroleague που το πράσινο και το κόκκινο κομμάτι των Ελλήνων φιλάθλων το ήθελε , το ζητούσε , το απαιτούσε , το λαχταρούσε , αλλά τελικά θα το απολαύσει από την τηλεόραση.

Τι να κάνουμε οι δικοί μας μετρήθηκαν , ζυγίστηκαν και απεδείχθησαν λίγοι.

Ναι ξέρω , euroleague mafia ο ένας , τραυματισμοί , μάτι και βουντού ο άλλος , αλλά αυτό που γρλαφει η ιστορία είναι πως και οι δυο τους δεν ήταν συνεπείς με το ραντεβού που οι ίδιοι έδωσαν .

Και επειδή την ιστορία την γράφουν οι παρώντες και όχι οι απόντες , ας ασχοληθώ με τα παιδάκια που θα είναι για τις επόμενες 4 μέρες στο Βελιγράδι και θα διεκδικούν  το ασημένιο βάζο ,που αποτελεί το Άγιο Δισκοπότηρο του Ευρωπαϊκού μπάσκετ(δε σας αφήνω χωρίς κλισεδιές για να μην πάθετε στερητικό).

Στο Βελιγράδι λοιπόν θα είναι στραμμένα τα βλέμματα το ερχόμενο ΠΣΚ και την κεντρική σκηνή θα παρελαύνουν οι καλύτεροι της σεζόν.

Αρχικά θα είναι εκεί οι έχοντες μόνιμη  θέση την τελευταία 15ετία , τα παιδιά του Ιτούδη και του Πασούτιν.

Θα είναι και πάλι εκεί και μάλιστα πάνοπλοι αφού ο Ντε Κολό και ο Χάινς τελικά τα κατάφεραν και θα δώσουν το παρόν.

Κάτι που δεν ισχύει για τον έτερο Γάλλο της Ρώσικης παρέας τον Λίο τον Βέστερμαν .

Μικρό το κακό όμως γαι τον Ιτούδη αφού ο Ντε Κολό και ο Σέρχιο θα έχου δίπλα του τον Χίγκινς που κάνει όλες τις δουλειές σε άμυνα και επίθεση.

Ο Σέρχιο κάλυψε και με το παραπάνω το κενόπου άφησε η καταθλιπτική ιδιοφυϊα που ακούει στο όνομα Τεόντοσιτς , έδωσε ακόμα μεγαλύτερη έκρηξη και περισσότερη εκτέλεση μετά από σκριν και φυσικά δεν υστερεί καθόλου σε δημιουργία.

Η ρακέτα με την προσθήκη του Χάντερ γέμισε μούσκουλα , ριμπάουντ και ταπίδια ,ο Ρωσικός πυρήνας έμπειρος και με πλήρη επίγνωση του ρόλου του δίνει μια κάποια βαρύτητα και γενικά η ΤΣΣΚΑ μοιάζει να είναι η πληρέστερη από τις 4 διεκδικήτριες.

Θα βρεθεί αντιμέτωπη με τη Ρεάλ που όλο και κάπιον τραυματία θα έχει , αλλά πλέον όλα ξεχνιούνται γιατί επέστρεψε ο καλύτερος υπερκινητικός μπασκετμπολίστας στης ηπείρου.

Ο Σέρχιο ο Γιούλ επέστρεψε με τον Παναθηναϊκό , έκανε τα τρελά του , μέσα από τα παιχνίδια της ACB βρήκε ρύθμό και οι Μαδριλένοι ελπίζουν αύριο βράδυ να πιάσει ή έστω να πλησιάσει τα περσινά του στάνταρ.

Κατά τα άλλα ο Ντόνσιτς θα έχει μια , τελευταία όπως πάει το πράγμα , ευκαιρία να πάρει την κούπα πριν μας αφήσει για την Αμερική.

Όλα τα μάτια θα είναι στραμμένα επάνω του και ελάχιστη θα δώσουν σημασία στον  συμπαθή γεματούλη τύπο που κάθεται στην άκρη του μαδριλένικου πάγκου.

Ναι για τον Παυλάρα το Λάσο μιλάω , που εμείς εδώ ταβερνιάρη τον ανεβάζουμε , μυρωδιά τον κατεβάζουμε μα αυτός είναι πάντα εκεί.Ακόμα και αν έχει τραυματίες ακόμα και τους βοηθούς του , ακόμα και αν πρέπει να αλλάξει όλο το πλάνο της ομάδας του για να επιβιώσει όπως έκανε με τον Παναθηναϊκό.

Φαβορί θα παραμείνει στα μάτια μου η ΤΣΣΚΑ που υπερτερεί στους κοντούς αριθμητικά και ποιοτικά.

Ακόμα και αν δεχθώ πως όταν ο Γιουλ είναι καλά είναι ισάξιος ίσως  και καλύτερος του Ντε Κολό και του Σέρχιο  , ακόμα και αν δεχθώ πως ο Ντόνσιτς είναι υβρίδιο Ντράζεν και Κούκοτς (ζητώ συγγνώμη και από τους δύο) ο Κάρολ και ο Τέιλορ δεν προσφέρουν όσα ο Χίγκινς.

Βέβαια η Ρεάλ έχει πολλά ψηλά παιδιά κάτι το οποίο θα αναγκάσει τον Χάινς και το Χάντερ να ξοδέψουν τόνους ιδρώτα και πολύ ενέργεια για να τα καταφέρουν να τους δαμάσουν.

Ο Λάσο είδε απέναντι στον Παναθηναϊκό πως μπορεί να πάρει παιχνίδια με χαμηλό τέμπο και επίσης τα κορμιά της Ρεάλ δεν επιτρέπουν στην ΤΣΣΚΑ να βρει τα αγαπημένα της μις ματς.

Αν ο ρυθμός δεν ανοίξει και αν ο Γιουλ έχει ανάσες να παίξει στα στάνταρ του για παραπάνω από 20λεπτά προβλέπω ντέρμπι και δε θα διστάσω να πάω με τη «Βασίλισσα».

Στον άλλο ημιτελικό θα είναι ο άνθρωπος συνώνυμο των Φάιναλ -4 , ο Ζέλικο ο Ομπράντοβιτς και θα κληθεί να αντιμετωπίσει έναν εκολλαπτόμενο μάγιστρο που θήτευσε στο πλάι του , τον Σάρας.

Το οξύμωρο στην όλη υπόθεση με τον πρώτο χρονικά ημιτελικό , είναι πως θα δούμε μπάσκετ Ομπράντοβιτς αλλά όχι από την ομάδα του Ομπράντοβιτς.

Ο τεράστιος Σέρβος έχει φτιάξει ένα σύνολο γεμάτο ταλέντο και κορμιά το οποίο περισσότερο μοιάζει να αυτενεργεί μέσα στα όρια που θέτει ο ίδιος και λιγότερο να παίζει μπάσκετ βγαλμένο από το πινακάκι του.

Η γεωμετρία της εποχής του Παναθηναϊκού , έχει δώσει τη θέση της σε μια όμορφη ροή.

Τα σύνθετα plays αντικαταστάθηκαν από μίνι – συνεργασίες δύο ή τρειών παιχτών και από εκεί και πέρα πολύ ατοική πρωτοβουλία.

Πάντα άφηνε κάποια ελευθερία για αυτοσχεδιασμό στους παίχτες του ο Γκαστόνε , αλλά στη Φενέρ το έχει απλώσει αρκετά.

Η μπάλα όταν την έχει ο Σλούκας μέσα από ένα πικ είτε θα καταλήξει σε άλλευ ουπ με το Βέσελι , είτε σε drive του Κώστα , είτε σε κάποιο τρίποντο από κάποιον από τους πολλούς σουτέρ που ακροβολίζονται.

Όταν πάλι την μπάλα την έχει ο Ντίξον όλοι απλώνονται για να παίξει κάποια απομόνωση.

Ο Γκούντουριτς είναι ένα ακόμα υπερμεγέθες δυάρι που κυνηγάει κάθε μις ματς και που σουτάρει με άνεση και το αυτόισχύει και για τους Ιταλούς (Μέλι και Ντατόμε ) που έχουν το ελεύθερο να τα μπουμπουνάνε από παντού.

Στην άλλη μεριά μιλάμε για μπάσκετ βγαλμένο από προσομοίωση σε υπολογιστή.

Ακόμα και στο 2Κ δεν καταφέρνω πάντα να βγάλω το σύστημα όπως πρέπει.

Ε ο Σάρας το καταφέρνει αυτό σε τεράστιο ποσοστό χωρίς να έχει χειριστήριο.

Ταλέντο ιδιαίτερο , αν εξαιρέσεις τον Πάνγκος , δε διαθέτουν τα παλικάρια του αλλά μοιάζουν σαν να έχουν περάσει από ύπνωση και να τους έχουν εμφυτευθεί στο ασυνείδητο τα συστήματα του δαιμόνιου Σάρας.

Πιστεύω ακράδαντα πως ο Γιανκούνας για να πετάξει τα σκουπίδια περιμένει να πάρει σκριν από τα παιδιά του και να σουτάρει από τη γωνία του τραπεζιού και ο Μιλάνκις ακόμα και το τηλεκοντρόλ όταν ζητάει τρέχει να βρεί γωνία για να του το δώσουν.

Η Ζαλγκίρις ή Ζάλγκιρις παίζει το πιο μπάσκετ από όλους.

Αν αρκεί για να φτάσει μέχρι την τελευταία πίστα;

Δεν το νομίζω γιατί πολύ απλά δεν έχει εναλλακτική.

Αν δε βγει το πλάνο δεν υπάρχει τρόπος να αλλάξουν το ρυθμό.

Επίσης δεν υπάρχει κορμί στα μέτρα του Βέσελι αλλά και στη ταχύτητά του.

Σε άμυνα και επίθεση ο Τσέχος θα είναι θέμα.

Επίσης πόσο θα αντέξουν να κυνηγάνε στο τρίποντο τον Ντατόμε και το Μέλι και πόσο εύκολο θα είναι να παίξουν άμυνα μέσα από το τρίποντο όταν απέναντι υπάρχουν 4-5 τύποι που παίζουν subbutteo;

Επίσης η Φενέρ είναι ομάδα που δεν τρέχει να τρελή.Βολλεύεται σε ελεγχόμενο τέμπο και αυτό δεν βολλεύει τους Λιθουανούς.

Μακάρι να διαψευστώ αλλά μου φαίνεται δύσκολο , όσο καλοδουλεμένες , καλοστημένες και πειθαρχημένες και αν είναι οι σφεντόνες να κερδίσουν τα οπλοπολυβόλα.

Αυτάλοιπόν για το πανηγύρι του Βελιγραδίου.

Τα υπόλοιπα τα λέμε το Σάββατο γνωρίζοντας τους φιναλίστ.

Καλό βράδυ σε όλους και όσο ξενερωμένοι και αν είστε παρακολουθήστε όσοι μπορέσετε τα παιχνίδια.

Θα είναι ότι καλύτερο μέσα στο ΣΚ.

 

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Οι σφεντόνες , τα πολυβόλα , οι μονιμάδες και ο ταβερνιάρης.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.