Η Λευκή νύχτα της Ρεάλ που κανείς δεν κατάλαβε πως συνέβη.

Και αν η Τρίτη ήταν η βραδιά του κόκκινου , χτες το η νύχτα ήταν Λευκή.

Όχι σαν και αυτές που τα μαγαζιά μένουν ανοιχτά χωρίς λόγω και αιτία για να νιώσουμε Λονδίνο , αλλά σαν και αυτές στον παγωμένο Βορρά που κανείς δεν ξέρει τι ώρα είναι ,ποιος είναι και που πάει.

Άλλωστε σε Μόναχο και Μαδρίτη χτες  , Μπάγερν και Παναθηναϊκός , σε μπάσκετ και ποδόσφαιρο αντίστοιχα δεν κατάλαβαν τι τους βρήκε.

Η Ρεάλ έζησε την τέλεια νύχτα χωρίς να το προσπαθήσει και να το δουλέψει ιδιαίτερα.

Πέτυχε δυο σπουδαίες νίκες αλλά κανείς δεν κατάλαβε πως.

Εντάξει υπερβάλλω ,όπως πάντα άλλωστε ,αλλά και μπασκετικά και ποδοσφαιρικά οι νίκες της «Βασίλισσας» δεν μπορούν να εξηγηθούν από τα όσα έκανε.

Στο μπασκετικό κομμάτι κατάφερε να ξαναρίξει το ρυθμό στα δικά της μέτρα , βρήκε στο πρόσωπο του Γιουλ το κίνητρο και το θάρρος να προχωρήσει αλλά αι πάλι το ροζ φύλλο το πήρε γιατί πολύ απλά της το έδωσε ο Παναθηναϊκός.

Οι Πράσινοι με τον Καλάθη να κάνει αυτά που κάνει πάντα αλλά και να προσθέτει ένα 45% στο τρίποντο με 4/9 είχε κολλήσει σα βδέλα πάνω στη Ρεάλ , την είχε αγχώσει και φυσικά είχε εκμεταλλευτεί την αναμπουμπούλα που προκάλεσε η επάνοδος του υπερκινητικού Σέρχιο.Ο Ντόνσιτς για ένα ακλόμα παιχνίδι δάρθηκε και έμεινε σε συμβατικά επίπεδα , ο Ταβαρες πάλι δεν έπαιξε ρόλο  και ο Αγιόν με το Ρούντι επέστρεψαν στα λογικά στάνταρ τους.

Μόνο πρόβλημα ο Κάρολ που στο τέλος έκρινε και το ματς με ένα φλότερ στο οποίο κανένας δεν εδέησε να βγάλει ένα χέρι και με ένα τρίποντο βγαλμένο από τα highlight  του Κάρι.

Για να κρίνει το ματς όμως ο Κάρολ έπρεπε να κάψουν έναν αιφνιδιασμό ο Ντένμον με τον Γκιστ και να κάνει δυο από τις γνωστές ποικιλίες του ο Τζέιμς που πήγε και κουτούλησε πάνω στα ντερέκια του Λάσο.

Επίσης ευθύνη έχει και ο Πασκουάλ που ενώ πάντα σχεδόν έχει καθαρό μυαλό θόλωσε κυνηγώντας τους διαιτητές και δεν πήρε ένα τάιμ άουτ να ηρεμήσει την ομάδα και να σχεδιάσει κάτι της προκοπής.

Στη Βαυαρία πάλι ο Χάινκες και οι παίχτες του τα έκαναν όλα καλά εκτός από την επιστροφή στην άμυνα στο δεύτερο γκολ της Ρεάλ.

Οι Γερμανοί πίεσαν , έβγαλαν φάσεις ,ανάγκασαν τον Κριστιάνο και την παρέα του να μην μπορούν να κρτήσουν και να κυκλοφορήσουν την μπάλα και όμως έχασαν.

Όχι γιατί η Ρεάλ έβγαλε άπειρες κόντρες ,ακόμα και αυτή του γκολ εξελίχθηκε με τη μισή ταχύτητα από μια αντίστοιχη της Λίβερπουλ και μάλιστα μόνο με δύο παίχτες , αλλά γιατί η Μπάγερν ενώ έφτιαξε πολλές τελικές δεν τις εκμεταλλεύτηκε.

Ο Νάβας σε όλο το ματς ήταν ασταθής , φέρει ευθύνη στο πρώτο γκολ ,κάθε έξοδός του ένιωθες πως θα κάνει το λάθος αλλά μπροστά του έιχε το Βαράν και το Ράμος οι οποίοι έπαιξαν στο όριο της αυτοθυσίας.Το κέντρο της Ρεάλ δέχτηκε πάρα πολύ πίεση και δεν τα κατάφερε.

Χαρακτηριστική είναι η εικόνα των Μόντριτς και Κρόος να μένουν πίσω και τον Καζεμίρονα είναι αυτός που ανεβαίνει και παίζει σαν κρυφός φορ.

Η Μπάγερν λοιπόν πηγαίνει στη ρεβάνς με ντεσαβαντάζ αλλά η εικόνα του αγώνα της επιτρέπει να ελπίζει.Άλλωστε δεν έχει περάσει πολύ μεγάλο διάστημα από την σχεδόν επική ανατροπή τη Γιούβε μέσα στο Μπερναμπέου.Χωρίς μάλιστα η Γιούβε να μπορεί να επιβάλλει πίεση και να βγάλει στο χορτάρι τους αυτοματισμούς των Γερμανών.

Τοίδιο ισχύει και για τον Παναθηναϊκό την Παρασκευή.Μπορεί και το ξέρει , φτάνει να καθαρίσει το μυαλό του από τη euroleague mafia εμμονή του προέδρου του.

Τα λέμε λοιπόν το Σάββατο μετά την ολοκλήρωση όλων των εναπομείναντων θεαμάτων.

Σας φιλώ γλυκά.