Τα ψηλά παιδιά του Λάσο, οι δύο που ήδη περιμένουν και το Κολοκοτρωνέικο μπάσκετ.

Καλημέρα και καλή εβδομάδα.

Χρόνια πολλά στις Γιωργίες και στους Γιώργηδες .

Η εβδομάδα που ξεκίνησε θα είναι γεμάτη συγκινήσεις και μπάλα.

Πάρτε και Τσου-Λου , πάρτε και Euroleague για να έχετε και για να ψάχνετε τρόπο να δικαιολογήσετε στις συντρόφους σας ότι από Τρίτη μέχρι και Παρασκευή δεν κανονίζουμε τίποτα.

Προσωπικά τέτοια προβλήματα δεν έχω γιατί η Ναταλία ξέρει το πρόβλημά μου και το έχει αποδεχτεί.Για να καταλάβετε όταν είμαι δουλειά και έχει Euroleague μου ανοίγει το stream για να μην χάσω χρόνο.Επίσης έχω βρει και έναν απρόσμενο σύμμαχο στο πρόσωπο της Κιάρας,που γουστάει τόσο πολύ την μπάλα που με μανία δαγκώνει το SUBBUTEO.

Σήμερα λοιπόν θα ασχοληθούμε με τα game 2 της Euroleague και αύριο με απαίτησή της θα αναλύσουμε τους ημιτελικούς του Τσου -λου γιατί η Κιάρα είναι και αρρωστάκι Λίβερπουλ.

Αφήνω όμως τα μελλούμενα και αγγίζω τα όσα συνέβησαν Πέμπτη και Παρασκευή.

Την Πέμπτη η ΤΣΣΚΑ αν και υποψιασμένη μετά τα ζόρια της Τρίτης ,ξαναζορίστηκε από την καλή και περισσότερο ψυχωμένη από το αναμενόμενο Χίμκι.Ο κόουτς Μπαρτζώκας το παλεύει τακτικά πάρα πολύ , δε διστάζει να πάει τα παιχνίδια σε υψηλό ρυθμό και γενικά έχει αναδείξει όλες τις αδυναμίες της παρέας του Ιτούδη.Προσπαθεί να απλώσει το γήπεδο και να δημιουργήσει καταστάσεις ένας με έναν για τους Αμερικανούς του και τον Σβεντ ,στην άμυνα θέλει να κόψει τη δημιουργία του «Τσάτσο» αλλά εκεί έχει το μειονέκτημα πως δεν έχει περιφερειακούς να τον δείρουν και ταυτόχρονα να μπορούν να ανταπεξέλθουν στις αλλαγές.Επίσης ο Ρόμπινσον δεν είναι όσο εντυπωσιακός ήταν πριν τον τραυματισμό του.

Έστω και ζόρικα η Αρκούδα έκανε το 2-0 και μάλλον τη σειρά θα την τελειώσει στα περίχωρα της Μόσχας.Πέμπτο παιχνίδι δεν βλέπω.

Στο ΟΑΚΑ πάλι είδαμε το καλύτερο ματς από τα 8 που έχουμε παρακολουθήσει.Παναθηναϊκός και Ρεάλ έδωσαν έναν επικό σκυλοκαυγά μεταφορικά και κυριολεκτικά.

Ξύλο πολύ και στις δύο ρακέτες και ο Παναθηναϊκός έχασε από μια μετάλλαξη.

Για να μην αφήσω κενά στο σκεπτικό μου θα σας εξηγήσω τι εννοώμε τον όρο μετάλλαξη.

Η Ρεάλ της Πέμπτης αναίρεσαι τον εαυτό της και από ομάδα που της αρέσει να τρέχει σαν την τρελή έγινε ομάδα που προσπαθεί να ρίξει το ρυθμό και να πάει το ματς στο σπρώξιμο , τη δύναμη και τον τσαμπουκά.

Δεν είναι εύκολο κάποιος να αλλάξει τόσο πολύ τον εαυτό του ειδικά στα γεράματα.

Ο Ρούντι , ο Ρέγες ,ο Κάρολ κατάφεραν να αλλάξουν το τσιπάκι τους και να μετατραπούν σε ένα εκλεπτισμένο και πιο ταλαντούχο «Ολυμπιακό».

Άμυνα στα όρια του φάουλ , επίθεση με υπομονή και με ελάχιστα ρίσκα και πολύ ενέργεια.

Ο Λάσο μετά το Τσουνάμι της Τρίτης αποφάσισε πως θα πάρει την μπάλα από την περιφέρειά του , θα σταματήσει τις πάσες και την παράλληλη κίνηση στο τρίποντο για να αποφύγει τα κλεψίματα του ΠΑΟ και φυσικά έδωσε εντολή να επιτεθούν οι παίχτες του βαθειά για να περιορίσουν τις ευκαιρίες των Πράσινων να τρέξουν.Επίσης αφού δεν έχει κοντούς ,αποφάσισε να παίξει με τους ψηλούς που τους έχει σε περίσευμα.Αρχικά με Ταβάρες και Ράντολφ και μετά με Αγιόν , Ρέγες και Τόμπκινς.

Αφού η Ρεάλ δεν μπορούσε να έχει τις έξτρα κατοχές που τόσο γουστάρει από το ρυθμό αποφάισε να τις αποκτήσει από τα ριμπάουντ που μάζευαν ,όπως η κιάρα τα κομματάκια κοτόγυρου χτες βράδυ , όταν έπεφταν στο πάτωμα.

Οι ψηλοί του Λάσο σε όλο το ματς έκαναν τους συναδέλφους τους στον Παναθηναϊκό να νιώθουν όπως νιώθαμε έμείς στο σχολείο όταν παίζαμε με μεγαλύτερους και ψηλότερους και όσο και αν πηδούσαμε δεν τους φτάναμε ποτέ.

Μέσα από αυτά τα επιθετικά ριμπάουντ ,αλλά και μέσω της δημιουργίας του Αγιόν από το low post η Ρεάλ κατάφερε να πετύχει κοντά στους 90 πόντους και να εκθέσει την άμυνα του ΠΑΟ ανεπανόρθωτα.

Ένας ΠΑΟ που σωστά πήγε πάλι το παιχνίδι στο τρέξιμο ,αλλά αυτή τη φορά ο Τέιλορ δεν επέτρπε στον Καλάθη να δημιουργήσει , τα υπόλοιπα παιδάκια με τα άσπρα έκλεισαν τους αεροδιαδρόμους που έβρισκαν και απογειώνονταν ο Θανάσης ,ο Γκιστ και οι υπόλοιποι φτεροπόδαροι του Τσάβι και έτσι απέμεινε το τρίποντο .

Όμως και αυτό δεν λειτούργησε όπως θα ήθελε ο Πασκουάλ και έτσι μοναδική πηγή σκορ ήταν η μούρλια του Τζέιμς , ο καταπληκτικός Ντένμον και ο Χ-Factor Πέιν που χάρισε φάσεις βγαλμένες από ΝΒΑ αλλά στην άμυνα δεν ήξερε που να σταθεί και δεν κατάφερε να ανακόψει ούτε ένα από τα κάθετα κοψίματα στη ρακέτα της ομάδας του.

Με αυτά και με εκείνα η Ρεάλ το έκλεψε το ματσάκι και έχει την μπάλα στα χέρια της.Δε βγάζει όμως σιγουριά ότι θα αντέξει.Τα παιχνίδια στη Μαδρίτη θα είναι εξίσου εντυπωιακά και εξίσου αμφίρροπα.Πολύ ανοιχτή σειρά , ο Παο θα έχει την ευκαιρία του φτάνει να έχει τα κότσια και το καθαρό μυαλό να την εκμεταλλευτεί.

Την Παρασκευή η Φενέρ , πιο δύσκολα από ότι δείχνει το σκορ , κατάφερε να ζευγαρώσει τις νίκες της και να είναι μαζί με την ΤΣΣΚΑ με το ένα πόδι στο Βελιγράδι και να ψάχνει ήδη ξενοδοχεία.Η Μπασκόνια έδειξε και πάλι την ποιότητά της αλλά χωρίς Γκρέιντζερ δεν μπορούσε να αντέξει την πίεση των Τούρκων.Όση ενέργεια και αν έβγαζε ,όσο και συγκλονιστικός να ήταν ο Σενγκέλια ,όση τρέλα και να βγάζει ο Μπουμπουά δεν υπήρχε κάποιος πίσω από τον Χουέρτας να ηρεμήσει την κατάσταση.Ο Ζέλικο από την άλλη δεν πρέπει να ενθουσιάζεται αφού τις νίκες τις δίνουν μέχρι στιγμής οι ποιοτικότατοι παίχτες του και όχι το πλάνο.

Και για αυτό το ζευγάρι πιστεύω ότι όλα θα τελειώσουν αυτή την εβδομάδα.

Στο ΣΕΦ είδαμε το μόνο τρόπο με τον οποίο μπορεί αυτός ο Ολυμπιακός να κερδίσει αυτή τη Ζαλγκίρις.

Είδαμε μια ομάδα με πλάνο , με ελάχιστους πραγματικά καλούς παίχτες και πολύ ενέργεια να αντιμετωπίζει τις συμμορίες του Νέου Φαλήρου.

Ας μη γελιόμαστε ο Ολυμπιακός πήρε το παιχνίδι με τον τσαμπουκά , την έδρα και την ψυχή.Το πλάνο , αν υπάρχει τέτοιο που πολύ αμφιβάλλω , πάλι δε δούλεψε, πάλι οι επιθέσεις ξεκινούσαν μετά από τα 15″ και κατέληγαν σε ηρωϊκές προσπάθειες , πάλι όλοι ήταν ακίνητοι και πάλι εκτός των ΜακΛιν και Στρέλνιεξ οι υπόλοιποι ξένοι δεν φιλοτιμήθηκαν να προσφέρουν.

Ο Μάντζαρης , που είναι ο σταθερότερος ερυθρόλευκος στη σειρά , κατάφερε να περιορίσει τον Πάνγκος , ο κουτσός Παπανικολάου δεν έφαγε από τον Μιλάνκις τα τρίποντα της Τετάρτης και μαζί με τον έτερο Ελ Σιντ , τον Μπόγρη ,κατάφεραν να ξυπνήσουν το ΣΕΦ και να βάλλουν στην εξίσωση τον κόσμο.

Ακόμα και έτσι όμως η Ζαλγκίρις δε μάσησε και δε θα έχανε αν δεν έβαζαν δύο εκτός λογικής τρίποντα ο Πρίντεζης και ο Παπανικολάου σε 2 από τις πολλές σκοτωμένες επιθέσεις του δεύτερου ημιχρόνου.

Επίσης όπως μου υπενθυμίζει αυτή τη στιγμή η Κιάρα σε ένα ακόμα ματς ο Ντέιβις τη Ζαλγκίρις έμοιαζε με τον συνεπώνυμό του στου Πέλικανς και δε βρέθηκε ένας να τον περιορίσει ή έστω να τον πονέσει.

Γενικά η άμυνα στο ποστ αποτελεί πρόβλημα , αφού ακόμα και ο Καβαλιάουσκας απέναντι στη γραμμή ψηλών του Ολυμπιακού έμοιαζε με τον Βαλανσιούνας.

Ο Ολυμπιακός μόνο μέσα από το Κολοκοτρωνέικο μπάσκετ μπορεί να κλέψει ένα ματς στη Λιθουανία.

Ο ψυχισμός του και το ενδεχόμενο άγχος του φαβορί που πέφτει στις άπειρες πλάτες των παικτών του Σάρας του δίνουν κάποιες πιθανότητες.

Οι Ερυθρόλευκοι με το κάτι σαν μπάσκετ που παίζουν δεν μπορούν αλλιώς.Το επιθετικό πλάνο τους είναι αναχρονιστικό ,αργό και χωρίς στόχευση και αν σε όλα αυτά συνυπολογίσουμε τα ελάχιστα αποθέματα ενέργειας και αθλητικότητας που δεν επιτρέπουν άπλωμα της άμυνας οδηγούν τους Πειραιώτες στο μονοπάτι του ηρωϊσμού.

Άλλωστε οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους.

Ο Ολυμπιακός και η Ζαλγκίρις είναι οι μοναδικές ομάδες στα πρώτα 8 παιχνίδιαπου σε κανονική διάρκεια αγώνα με το ζόρι έφτασαν τους 75 πόντους και είχαν τις λιγότερες ασσίστ.

Μια ευκαιρία μπορεί να βρει ο Ολυμπιακός αλλά για να την αρπάξει θα χρειαστεί πολλά περισσότερα από ψυχή βαθειά.Δεν είμαι πολύ αισιόδοξος για τη σειρά αυτή γιατί δεν εξαρτάται από τον Ολυμπιακό και γιατί η Ζάλγκιρις είναι κανονική ομάδα , με σπουδαίο προπονητή και καυτή έδρα.

Τα λέμε αύριο με τους ημιτελικούς του Τσου Λου.

Σας φιλώ γλυκά.